'മൂന്നാംപക്കം' കണ്ടത് രണ്ടാംപക്കമാണ്. പൊതുവേ പുതിയ പടങ്ങൾ വന്നിറങ്ങുന്ന ദിവസംതന്നെ തള്ളിക്കയറുന്ന സിനിക്കുട്ടൻമാർ 'മൂന്നാംപക്ക'ത്തിൽ വലിയ ഹാലൊന്നും കാണിച്ചില്ല. തനിയെ പോകുന്നതിൽ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. 'പങ്കജ്' വരെ നടക്കണം. ആരെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ സൈക്കിളിനു പുറകിൽ വെറുതെ ഇരുന്നു കൊടുത്താൽ മതി. ഈ പ്രതികൂലതകളിലും പടം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടതിനു പ്രേരണ ഒന്നേയുള്ളൂ- പത്മരാജൻ! കഥകളും നോവലുകളും വായിച്ചുണ്ടായ പ്രണയം സ്വാഭാവികമായും സിനിമയിലേക്കും വളർന്നിരുന്നു. 'പെരുവഴിയമ്പലം' മുതൽ 'അപരൻ' വരെ, ഒരു പടവും വിട്ടുപോയിട്ടില്ല.
മോർണിങ് ഷോ പതിനൊന്നു മണിക്കു തുടങ്ങും. സമയമാകുന്നു. എന്നിട്ടും ബാഹ്യലക്ഷണങ്ങൾ കാണുന്നില്ല. മൂന്നാം ക്ലാസിനു മുന്നിൽ ബീഡി പുകച്ചുകൊണ്ട് ഏതാനുംപേർ നിൽപ്പുണ്ട്. രണ്ടു ജീവനക്കാർ പുറത്തിറങ്ങി വന്നു, പരിസര നിരീക്ഷണം നടത്തി തിരിച്ചുപോയി. പതിനൊന്നരയാകുന്നു. പടം കാണാൻ വന്നവരിൽനിന്ന് പ്രതിഷേധങ്ങളുയർന്നു. അപ്പോഴാണ് അശോകനെ കണ്ടത്. അവൻ പ്രൈമറി ക്ലാസിൽ ഒപ്പം പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. അശോകൻ ഉറക്കെ ഒന്നു കൂവി. ഉടനെ മണിമുഴങ്ങി. കിളി വാതിൽ തുറന്നു. ടിക്കറ്റ് വിതരണവും തുടങ്ങി. തീയറ്ററിനുള്ളിൽ അൻപതുപേരിൽ അധികമില്ല. അതൊന്നും എന്നെ ബാധിച്ചില്ല. ഹൃദയസ്പർശിയായ കഥ, ചിരിയും നൊമ്പരവുണ്ട്. മനസ്സു നിറഞ്ഞു. ഒന്നുകൂടി കാണാനുള്ള ദൃഢ നിശ്ചയവുമായി ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കെ, അങ്ങിങ്ങായി ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നവരെ ജീവനക്കാർ വിളിച്ചുണർത്തുകയായിരുന്നു.
വെളിയിൽ പത്തു നൂറുപേരെയെങ്കിലും കണ്ടു. പക്ഷേ അവർ മാറ്റിനി കാണാൻ വന്നവരായി തോന്നിയില്ല. പലരും ഉച്ചത്തിൽ ദേഷ്യത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു. വേഷം ലുങ്കിയും ബനിയനുമാണ്. അവരുടെ വർത്തമാന ശൈലിയിൽനിന്നു മനസ്സിലായി, കടലമ്മയുടെ മക്കളാണ്. 'പടം നിർത്തണം' അതായിരുന്നു, ആവശ്യം. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നയാളെ കേട്ടിട്ടും കണ്ടിട്ടുമുണ്ട് - മാളിയേക്കൽ സേവ്യർ. അറിയപ്പെടുന്ന ഗുണ്ടയാണ്.
അയാൾ ഇടർച്ചയോടെ പറയുന്നു, 'മൂന്നാംപക്കം' ജിനോയിയുടെ കഥയാണ്. അങ്ങനെയാവാൻ ന്യായമുണ്ട്. സേവ്യറുടെ ഏക മകൻ ജിനോയി ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കു മുൻപാണ് കടലിൽ മുങ്ങി മരിച്ചത്. ബന്ധുവീട്ടിൽനിന്നും വിരുന്നിനെത്തിയ തരക്കാരോടൊപ്പം കടലിൽ കുളിക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ്. മൂന്നാംപക്കം ശവം കിട്ടി. ഏറെ ഭാഗങ്ങളും വിട്ടുപോയിരുന്നു. ഇതത്രയും സിനിമയുമായി ഒത്തുവരുന്നുണ്ട്. അതാണ് കടപ്പുറത്തുകാരെ ആകമാനം 'പങ്കജി'ൽ എത്തിച്ചത്. പക്ഷേ അവർ മനസിലാക്കിയില്ല, ഇങ്ങനെയൊരു യാദൃച്ഛിക സംഭവം കൊണ്ടുമാത്രം 'മൂന്നാംപക്കം' എന്ന ക്ലാസിക് പിറക്കില്ല. അതൊരു വലിയ കലാകാരൻ്റെ മൗലിക നിർമിതിയാണ്.
സേവ്യറുടെ കൂട്ടുകാരും തീയറ്റർ ജീവനക്കാരും തമ്മിൽ വാക്കുതർക്കം തുടർന്നു. മാനേജർ സേവ്യറെ മാറ്റിനിർത്തി കുറേനേരം സംസാരിച്ചു. മുതിർന്ന ചിലരും ഇടപെട്ടു. അതിനൊടുവിൽ മുണ്ടിന്റെ തുമ്പുയർത്തി കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് മാളിയേക്കൽ സേവ്യർ ഗേറ്റു കടന്നുപോയി. പിന്നാലെ കൂടെ വന്നവരും പോയി. ഞാൻ അവരുടെ പോക്കുംനോക്കി വിഷമത്തോടെ നിന്നു. പുറകിൽ മാറ്റിനി തുടങ്ങാനുള്ള മണിമുഴങ്ങി. കയ്യിൽ കാശുണ്ടോ എന്നുപോലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചില്ല, വേഗം ക്യൂവിൽ കയറിനിന്നു.
(പ്രൊഫ. മധു വാസുദേവൻ ഫേസ്ബുക്കിൽ പങ്കുവെച്ച കുറിപ്പ്)